Oh Denneboom

Die goede oude man is nog niet langsgeweest en toch is mama P al bezig met de Kerstvoorbereidingen. U weet ook; het perfecte cadeautje vinden, dat doe je niet op één, twee, drie.

De Polkadotjes houden van mooi ingepakte cadeautjes. Dat brengt toch direct sfeer, zeg nu zelf. Aan elk cadeautje hoort een naamlabeltje en dit jaar zal dat ten huize P een gestempeld kaartje zijn. De kaartjes moeten nog gemaakt/gezocht worden, maar de stempel is klaar.

De stempelmicrobe die al een tijdje ronddwaalt in Blogland heeft dus ook hier toegeslagen. Nu ja, beter die microbe dan de Mexicaanse griep! 't Ziet er eenvoudiger uit dan het is, moet mama P eerlijkheidshalve toegeven. De kerstboom is niet perfect (ttz niet symmetrisch = hel voor een perfectionist!) but good enough voor een eerste poging.

En ja, mama P hoopt dat ook zij met een cadeautje zal verwend worden.

Lekker Vilt

Het begon allemaal toen mama P, voor ge weet wel wat, net een fortuin had uitgegeven aan het prachtige Biofino speelgoedeten van Haba. Terug thuis werd dit, overigens toch wel prachtige speelgoed, aan een grondige studie  onderworpen en begon het mama P te dagen dat ze dit toch zelf moest kunnen, niet? Een googlehalfuurtje later waren haar vingers ongelooflijk aan het kriebelen om aan de slag te gaan. U moet zelf maar eens googelen op 'felt food' en ontdekken wat blogland allemaal aan vilten eten heeft geproduceerd! Zeker hier eens kijken ook! 

Dus op naar de stoffenwinkel ('De Strek' again) om een voorraadje vilt in te slaan. Vilt vindt U ook in vb. de Veritas, maar daar betaal je  al gauw 1€ voor een lapje van nog een A4-formaat. In 'De Strek' vind je, op rol, een kleurtje of 15 en dat allemaal aan 4€/m. Ze konden er daar echter precies wel niet mee lachen toen mama P een kwartje meter van elk kleurtje vroeg!

En toen ging mama P, met Lief Polkadotje aan haar zij, aan het werk. Elke avond werd, al dan niet strikt volgens tutorials gevonden op het www, een ander item geproduceerd: een spiegeleitje, een donut, pastastrikjes, sneetjes kaas en brood, spek, blaadjes sla en tomaatjes. Lief Polkadotje hielp met knippen en borduren. Alle spikkeltjes op de donut werden door haar aangebracht. Leuk toch he!

De schijfjes tomaat...daar zijn wel een aantal versies over gegaan eer mama P tevreden was met het resultaat. Mama P vond de tomaatjes van One Inch World geweldig...so real! Daar was duidelijk over nagedacht. Maar de handleiding is duidelijk niet geschreven voor naaimachine -addicts. Oordeel zelf:

Dus werd de werkwijze lichtjes aangepast: uit donkerrode vilt werden C-vormige stukjes geknipt, deze werden op een lichtrode cirkel gestikt (mét naaimachine) waarna de zaadjes met de hand werden geborduurd met de "lazy dazy stitch" (hoe noemt die steek in good old dutch?). Twee van dergelijke schijfjes werden daarna, met de verkeerde kant, aan mekaar gestikt. En zo zien die schijfjes er toch wat beter uit.

 

Dit assortiment voedsel werd niet voor eigen gebruik gemaakt, daar mama P nog een cadeautje verschuldigd is aan een lief, klein meisje dat onlangs 3 is geworden. Smakelijk, kleine meid en veel speelplezier!

Pasta met courgette en geitekaas

Onder het motto 'maak ne keer iets klaar dat ongelooflijk lekker is, maar waar ge liefst niet te veel werk aan hebt' volgt hier een receptje dat één van de blogloze creavriendinnen dit weekend meehad op het STAMvriendenweekend in Alphen (NL).

NODIG voor 2 volwassen en 3 mini's: 
500 g volkoren pasta, 3 courgetten, 1 chililpeper, 2 sjalotjes, 1 teentje look, oregano, pezo, geitekaas, 3 pijpajuintjes, pijnboompitten.

TE VOLGEN SCENARIO:

1. snij de courgetten in dobbelsteentjes
   
2. snij de sjalotjes en de look fijn
3. snij de pijpajuintjes in ringetjes
4. sjalotjes en look fruiten en daarna de courgetten erbij en die laten gaar worden
   
5. ondertussen de pasta gaar koken en pijnboompitten roosteren
   
6. 1/2 (of meer naar smaak) fijn gesneden chilipepertje bij de courgettes doen
   
7. afkruiden met pezo en oregano
8. pasta afgieten en mengen met het courgettemengsel
9. op de borden schikken
10. geitekaas erover verkruimelen
11. wat pijpajuintjes en pijnboompitjes erover strooien
12. et voila
13. nog lekkerder met een koud glas witte wijn
    
14. smakelijk!

Stof gezocht

Gisteren was mama P nog eens in de buurt van Kortrijk (alwaar ze is opgegroeid) en laat nu net in de Expo aldaar Het Stoffenspektakel doorgaan.

Mama P is op zoek naar een effen bruin katoenen stofje om een dekbedovertrek te maken dat 'past' bij het behangetje in haar slaapkamer. Deze stof zou moeten minimum 2 meter breed zijn om het overtrek zonder naden te kunnen maken. Mama P dacht dat ze dat wel op het Stoffenspektakel zou vinden. Mis gedacht...komt het nu omdat ze maar een dik uurtje tijd had? Of omdat de 2 oudste Polkadotjes meewaren en bij elk kraam wel 3 verschillende stofjes wilden meedoen?
Er was wel bruine katoen...maar net niet dat bruin en bovendien ook maar 1,40 m breed. Heeft U soms een tip waar mama P terecht kan met haar wensen?

Nu kan een mens toch niet met lege handen terugkeren van het Stoffenspektakel? Dus mochten beide miniPolkadotjes een stofje kiezen om tegen de zomer een kleedkse of rokje mee te maken. Ze hebben ook eentje gekozen voor het kleinste Polkadotje. En ze hebben smaak die meisjes, oordeel zelf maar:

Mama P werd dan ook nog eens terplaatste verliefd op een stofje in afslag: 2€/m stond er op de rol. Ze vroeg 2 m en er zat maar 3,5 m meer op de rol. 'Je mag alles hebben voor 5€' zei de vrouw. En nu zit mama P hier met 3,5 m van die prachtige stof. Ideetjes om er iets mee te maken?

En een uitstapje naar de Kringloopwinkel leverde onlangs deze buit op:

Maar dit terzijde...mama P zoekt dus bruine katoen (aan een schappelijke prijs liefst!). Laat maar komen die tips.

Een eigen kamertje voor Klein Polkadotje

Bent U geïnteresseerd in een verbouwingsverhaaltje?

U weet, als trouwe lezer, ondertussen wel al dat het kleinste Polkadotje (eindelijk, maar onder lichte dwang van papa P) verhuisd is van de slaapkamer van mama en papa P naar haar eigenste kamertje? 

De creatie van dit kamertje is maar liefst 8 jaar geleden begonnen. Toen werden (de toen nog geen) mama en papa P eigenaars van een typisch rijhuis in Gent; kotje kotje kotje op het GV en 3 slaapkamers +  mansardekamer op de 2 verdiepingen. Deze woning werd helemaal ondersteboven en binnenstebuiten gekeerd. Het GV bestaat nu uit 1 grote ruimte en op de verdiepingen vind je 4 slaapkamers en een badkamer.

Een van die 4 slaapkamers (de mansardekamer) was in den beginne niet eens een echte kamer maar eerder rommelkot/toegang tot de echte zolder. Mama en papa P waren zeer voorzienig en bij de grote verbouwing werd deze kamer dan ook voorzien van een dakkapel.

 

En zo ziet de achterkant ten huize P er nu uit;

 

Deze dakkamer bleef lange tijd onaangeroerd en fungeerde als stockageruimte. Met de komst van klein Polkadotje (bijna 21 maand geleden) werd het opeens noodzakelijk om de originele plannen met het kamertje terug naar boven te halen.  De realisatie van deze plannen gingen de laatste 20 maanden (zeeeeeeeer) traag, maar gestaag vooruit.

Vorig jaar werd het plafond dichtgemaakt en werd op de overloop een nieuwe toegang tot de zolder gemaakt. Het kamertje werd ook in de gyproc gezet en geïsoleerd. Een paar maand geleden ging de plankenvloer eruit en werd die vervangen door OSBplaten.

En van die toestand werd vorige week gestart met als enigste doel het kamertje 'slaap'klaar krijgen tegen het eind van de vakantie. Er werd gevliesbehangen, geschilderd, gesiliconed, gelakt, behangen en gevloerd. Kinders werden schromelijk verwaarloosd en aan hun lot overgelaten. De benedenverdieping werd door de minipolkadotjes herschapen tot een grote ravage, maar het doel werd bereikt en dit is nu het eigen plekje van Klein Polkadotje:

Het behang (dat hier overigens al meer dan een jaar ligt te wachten op zijn bestemming en dat mama P eerst niet maar dan toch weer wel ging gebruiken) zult U waarschijnlijk wel herkennen? Met dit behang werd naar de verfwinkel gestapt. De heren daar kennen mama P ondertussen al want op geregelde basis gaat zij daar, met een rol Priem-behang onder de arm, op zoek naar wat bijpassende kleurtjes. En keer op keer komt mama P met deze heren tot een perfecte harmonie tussen verf en behang. Het zijn cracs in hun vak. Deze keer werd gekozen voor kleuren uit de Flamant verf collectie, nl. clic-clac en plume. De vloer is een donkere laminaat.

Op de ladekast (die trouwens nog een laatste laagje lak moet krijgen) zie je het eerste naaiprojectje van mama P. Bij de geboorte van Klein Polkadotje werden alle kindjes die op bezoek kwamen verwend met een zelfgemaakt knuffeltje (en een zakje snoepjes of course). Den overschot werd nu in een kijkkistje (IKEA) gestopt dat ook in clic-clac werd geverfd.

Het kamertje is nog wat kaal en moet nog wat opgefleurd worden. Er moeten ook nog nieuwe gordijnen in (één van van de volgende naaiprojectjes van mama P). De gordijnen die er nu hangen zijn vermoedelijk 40 jaar oud...maar die passen dan, wat ouderdom betreft, wel weer perfect bij het behangetje. 

Het kamertje was dus opeens af. En toen moest mama P haar kleinste dochter zomaar opeens op meer dan 20 cm afstand van haar bed te slapen leggen. Tranen met tuiten heeft ze gehuild...mama P dan wel te verstaan want Klein Polkadotje vindt het geweldig. Reeds 2 nachten op een rij gaat ze flink in haar nieuwe kamertje slapen en  wordt ze zelfs niet meer wakker 's nachts!

 

Ze slaapt

voor het eerst in 20 maanden alleen...in haar eigenste kamertje.

Ik mis ze nu al, mijn Klein Polkadotje.

Meer over het kamertje volgt later.

Pippo, een kindervriend

Kent U Pippo? De aap met het hoog knuffelgehalte van het gelijknamige peutertijdschriftje?

Wel, deze aap is sinds haar bestaan de allerbeste vriend van Lief Polkadotje...ondertussen iets meer dan 7 jaar oud. In den  beginne moest hij overal mee naar toe. Onafscheidbaar waren ze. Nu ze wat ouder is, blijft hij in bed. Maar elke avond nog valt ze in slaap door keer op keer de staart tussen haar vingers te laten glijden.

In den beginne had ze er één. Toen mama P merkte dat Lief Polkadotje wel heel erg gehecht was aan dit rare wezen, werd een tweede exemplaar aangeschaft. Rond de leeftijd van 2 heeft Lief Polkadotje dit ontdekt...en sedertdien wordt haar bed bevolkt door 2 Pippo's.

U hebt, als aandachtige lezer, waarschijnlijk al opgemerkt dat deze aap niet naakt door het leven gaat. De salopet waarmee hij ten huize Polkadotjes is gearriveerd, die is er  echter niet meer...versleten tot op de draad. 

Oma Zee heeft in de afgelopen jaren al een paar nieuwe pakjes voor hem genaaid, die nu op hun beurt ook het aanzien niet meer waard zijn. Nu mama P zelf kan naaien, kan ze het toch niet meer aan oma Zee vragen he...dus werd een patroontje getekend,  een stofje gekozen en dus ook een nieuw salopetje genaaid. 

 

En nu kan Pippo er weer een tijdje tegenaan.

Koffietas Bloem

Er is er ééntje jarig...cadeautjestijd dus. Mama P hoopt dat de keitoffe, lieve, gezellige vriendin in kwestie het leuk vond om naar aanleiding van haar dag verwend te worden met wat Gentse creativiteit gefabriceerd vanuit het hart.

Lang getwijfeld wat het zou worden maar uiteindelijk gekozen voor deze 'Koffietas Bloem' van Leigh Ann van de blog 'The Object Project'. De mogelijkheden met deze bloem zijn oneindig. U kan hem gebruiken als broche, magneet, haarversiering, op uw sjakosj,  speldenkussen, op uw pennezak (als U die überhaupt nog hebt),...
Er werd, opnieuw, gekozen voor de prachtige 'rode bloempjes' stof van Vermiljoen  en dit in combinatie met een effen rode katoen. Het resultaat mag er wezen. Mama P denkt dat ze er rap eentje voor haarzelf gaat maken sé.

Die goede man

Ja ja...het duurt nog efkes, maar de minipolkadotjes beginnen stilaan warm te lopen voor het ganse Sintgebeuren. Dat komt door al die speelgoedboekskes die hier door de brievenbus vallen. Bij U ook?
Het zit er dus weer aan te komen; de tijd van sinterklaasliedjes zingen, Dag Sinterklaas op tv, klaaskoeken met warme choco, bladeren volgeplakt met speelgoedknipsels (en een heleboel lijm en papierresten op de vloer van mama P), boeken  lezen over de Sint,...
Een van de Sinterklaasboeken die U gewoon in huis moet halen, is;

'Sinterklaas' van Charlotte Dematons is in 2008 bekroond met het Gouden Penseel voor het mooist geïllustreerde kinderboek. En uitermate terecht  want dit boek is gewoon fantastisch. Geen letter te bespeuren, enkel uiterst gedetailleerde tekeningen waarop je kan zien waar de Sint en de pieten wonen, hoe de pieten slapen, hoe hun badkamer eruit ziet, hoe ze de pakjes klaarmaken, hoe ze op de daken lopen...telkens opnieuw ontdek je iets nieuws. Uren kijkplezier zult U hiermee beleven...en uw kinders trouwens ook.

En als U dan toch in de boekhandel bent, neem dan in één ruk ook deze mee;

De alombekende sinterklaasliedjes, dé klassiekers, maar dan in een hedendaags jasje gestopt door Jan De Smet (ge weet wel...die van De nieuwe Snaar). Zo een versie waar U niet horendol van wordt na de tiende keer beluisteren.

Kabouter Wouter

In de klas van Lief Polkadotje woont Kabouter Wouter. Hij is één van de tien kabouters die de kindjes helpen met rekenen en tellen. Elke dag mag de kabouter in kwestie met  één kindje van de klas mee naar huis. Tijdens zijn eerste visite bij de Polkadotjes, kwam de erbarmelijke toestand van zijn mandje aan het licht...een kabouter onwaardig;

Zo kan Kabouter Wouter toch niet verder door het leven. Deze kabouter moet vertroeteld en gesoigneerd worden want in de jaren die komen moet hij (onder andere) nog 2 minipolkadotjes helpen met rekenen en tellen.

Samen met Lief Polkadotje (en in overleg met de juf) heeft mama P een nieuw mandje voor de kabouter gemaakt. 

Lief Polkadotje heeft het stofje voor het mandje zelf gekozen...dit lag al vast van toen ze de prachtige tassen had gezien bij Eloleo. Thank God dat er nu een IKEA in Gent is!

De afwerkingsgraad is niet zoals de perfectionistische mama P het zou willen. Er zitten een aantal foutjes in het mandje, een aantal zaken die bij een volgende versie zouden veranderd worden, maar daar zal deze kabouter toch niet wakker van liggen zeker?