Die goede man

Ja ja...het duurt nog efkes, maar de minipolkadotjes beginnen stilaan warm te lopen voor het ganse Sintgebeuren. Dat komt door al die speelgoedboekskes die hier door de brievenbus vallen. Bij U ook?
Het zit er dus weer aan te komen; de tijd van sinterklaasliedjes zingen, Dag Sinterklaas op tv, klaaskoeken met warme choco, bladeren volgeplakt met speelgoedknipsels (en een heleboel lijm en papierresten op de vloer van mama P), boeken  lezen over de Sint,...
Een van de Sinterklaasboeken die U gewoon in huis moet halen, is;

'Sinterklaas' van Charlotte Dematons is in 2008 bekroond met het Gouden Penseel voor het mooist geïllustreerde kinderboek. En uitermate terecht  want dit boek is gewoon fantastisch. Geen letter te bespeuren, enkel uiterst gedetailleerde tekeningen waarop je kan zien waar de Sint en de pieten wonen, hoe de pieten slapen, hoe hun badkamer eruit ziet, hoe ze de pakjes klaarmaken, hoe ze op de daken lopen...telkens opnieuw ontdek je iets nieuws. Uren kijkplezier zult U hiermee beleven...en uw kinders trouwens ook.

En als U dan toch in de boekhandel bent, neem dan in één ruk ook deze mee;

De alombekende sinterklaasliedjes, dé klassiekers, maar dan in een hedendaags jasje gestopt door Jan De Smet (ge weet wel...die van De nieuwe Snaar). Zo een versie waar U niet horendol van wordt na de tiende keer beluisteren.

Kabouter Wouter

In de klas van Lief Polkadotje woont Kabouter Wouter. Hij is één van de tien kabouters die de kindjes helpen met rekenen en tellen. Elke dag mag de kabouter in kwestie met  één kindje van de klas mee naar huis. Tijdens zijn eerste visite bij de Polkadotjes, kwam de erbarmelijke toestand van zijn mandje aan het licht...een kabouter onwaardig;

Zo kan Kabouter Wouter toch niet verder door het leven. Deze kabouter moet vertroeteld en gesoigneerd worden want in de jaren die komen moet hij (onder andere) nog 2 minipolkadotjes helpen met rekenen en tellen.

Samen met Lief Polkadotje (en in overleg met de juf) heeft mama P een nieuw mandje voor de kabouter gemaakt. 

Lief Polkadotje heeft het stofje voor het mandje zelf gekozen...dit lag al vast van toen ze de prachtige tassen had gezien bij Eloleo. Thank God dat er nu een IKEA in Gent is!

De afwerkingsgraad is niet zoals de perfectionistische mama P het zou willen. Er zitten een aantal foutjes in het mandje, een aantal zaken die bij een volgende versie zouden veranderd worden, maar daar zal deze kabouter toch niet wakker van liggen zeker?

Vaarwel Mr. Jones

and helloooooo to Mr. Brother ES2000.

Wat een bofkont is mama P toch. Zomaar opeens krijgt ze een spiksplinternieuwe naaimachine in haar schoot geworpen. Uhm nee, papa P heeft zich niet van zijn beste kant laten zien. Mama P kon totaal onverwachts een nieuw, ongebruikt demotoestel op de kop tikken voor een aangename lage prijs.
Dit beestje is volledig computergestuurd en heeft maar liefst 40 steken. Vintage Mr Jones ocharme, die kon alleen rechtdoor en zigzag. En spoelen opwinden had hij een tijdje geleden ook al opgegeven. Maar mama P is hem eeuwig dankbaar. Mr. Jones heeft haar begeleid bij haar eerste stappen in naailand. Daarom alleen al heeft hij voor altijd een plekje in haar hart.

Excuseert U mama P nu, want ze moet dringend die machine van kop tot teen gaan bestuderen! 

Wel nog een oproep...Mr. Brother bekt niet zo goed als Mr. Jones. Een andere roepnaam dringt zich dus op. Hoe heten jullie naaimachines? Of heeft U een suggestie voor mama P?

Plant eens een boom en eet een koekje

Vandaag mocht Klein Polkadotje haar eigenste boom gaan planten in het Geboortebos in de Gentbrugse Meersen en dit onder initiatief van Stad Gent.  

We kozen, hoe kan het ook anders als het onderwerp van het evenement Roos heet, een prachtig exemplaar van de Gelderse Roos (Viburnum opulus). Niet echt een boom, maar een struik die in de lente/zomer prachtige witte bloemen draagt en later in de herfst/winter pronkt met rode, maar giftige bessen. Nu nog klein en teer, maar binnen een aantal jaren zal hij er zo uitzien.

De namen van nieuwbakken boomeigenaars en -naressen werden vereeuwigd op het 'Geboortebos monument'. 

De sfeer was ongelooflijk...we zagen alleen maar blije gezichten en vooral veel kindjes. Er was kinderanimatie en een bar. Wat moet een mens meer op een prachtige herfstdag?

Elke reden is goed om te feesten en een boom planten doe je niet op een lege maag, dus had Klein Polkadotje rond de middag met een paar medeboomplant vriendjes afgesproken voor een gezellig etentje. Mama P en de minipolkadotjes hadden, in het bosthema, koekjes mee voor bij de koffie. De koekjes werden gemaakt met het recept van de Koekjesfee en versierd met royal icing.

Honest crap...uhm Scrap

Bijna iedereen in Blogland heeft hem ondertussen één of meerdere keren in ontvangst mogen nemen. Ook mama P werd in de schijnwerpers gezet. Met dank aan Annelyse en Fam...leuk om opgemerkt te worden in Blogland door deze creatieve dames!

Maar je krijgt deze erkenning natuurlijk niet zomaar...er wordt wat 'first-hand information' verwacht. 
Krult jullie neus al van curieusiteit?
Tromgeroffel.....
En we zijn vertrokken. Wisten jullie al dat mama P

1. les geeft, meer bepaald Fysica in het 5de en 6de middelbaar.
2. al bijna 11 jaar in zonde leeft: wel 3 kinders maar niet getrouwd.
   
3. uitermate content is van haar leven: ze heeft een fantastisch en uiterst geduldig lief, 3 elk op hun eigen manier wijze (op z'n gents) dochters, een halftijdse job en daardoor één dag in de week onzelfzuchtige 'ik (en klein Ptje)' tijd.
4. na twee natuurlijke concepties n°3 niet zomaar in de schoot (edem edem?) geworpen kreeg: klein Polkadotje is uiteindelijk verwekt tijdens de 3de ICSI poging. Mama P is de dokter eeuwig dankbaar, want het is een uniek exemplaar.
5. ochtend- en avondmens in één is...ze heeft gewoon genoeg aan 6 uur slaap.
6. van origine Westvlaming is. Na haar studies is ze blijven plakken in Gent en vertoeft hier nu al meer dan 15 jaar. Nu krijgt ze steken in haar hart als ze er aan denkt Gent te moeten verlaten!
   
7. al acht jaar (jee...is het al zo lang?) niet meer is gaan snowboarden omwille van opeenvolgende zwangerschappen, fertiliteitsbehandelingen en geboortes.
8. soms heel bang kan worden van de onzekere toekomst...blijven we allemaal gezond en wel? blijft het geluk duren?
   
9. deze zomer gaat kamperen in Kroatië. (iemand ervaring daarmee?)
10. stikjaloers is op mensen met 'dansgenen'...ze heeft het gewoon niet in zich.
11. hier nog een tijdje mee zou kunnen doorgaan...
    

Het reglement dicteert dat je deze award moet doorgeven aan 9 andere medeblogsters. Dit wordt geen makkelijke klus. Toch doet mama P een efforke om er 9 te vinden die nog niet genomineerd zijn...omdat jullie via deze weg, net als mama P zelf, misschien wat nieuwe, leuke, inspirerende blogs ontdekken die vanuit het hart en de ziel worden begeesterd? 

Hier gaan we. Tijd aan Liezelmoedertje, Lien, Kerygma, Madam Arabelle, Cisca, Blij als Mij, Guusje en Hutsefluts om iets over zichzelf te onthullen

Potloden in cadeauverpakking

Een van de vier nichtjes van de Polkadotjes  (er zit  nogal wat vrouwelijk hormoon in de familie) wordt binnen een paar weken 2 jaar. Op haar verlanglijstje staan onder meer kleurpotloden. Nu kan een zichzelf respecterend creamens kleurpotloden toch niet zomaar in een doos afgeven...het ideale moment dus om de potlodenrol slash kleurpotlodenzakske van Mme Zsazsa eens uit te proberen.





Een eerste poging met tafelzeil en een verkeerde interpretatie van de kristalheldere handleiding van Mme Zsazsa leidden alleen maar tot frustratie. Maar mama P is geen opgever.
Een tweede poging, deze keer met de superschattige roodkapjesstof (samen met het kabouterlintje gekocht op het stoffenspektakel), was wel een succes. De buitenkant werd nog wat opgepimpt met een strijkvelours applicatie van roodkapje. Mama P twijfelt nog om de naam van het kleine meisje er   ook op te 'strijkvelouren'.
De potlodenrol werd reeds gevuld met potloden...die potloden die twee keer per jaar verkocht worden in den Aldi. Megagoeie potloden; kopen dus als ze U ze nog eens ziet liggen. 

Vooraleer de potlodenrol werd ingepakt, moest ze door het jongste Polkadotje nog eens uitgebreid getest en goedgekeurd worden.

Trotse dochter

Lief Polkadotje is vandaag in het nieuw.

Een weekje of twee geleden kocht mama P wat stof bij Vermiljoen, waaronder de prachtige 'Rode bloempjes' stof van Michael Miller. Het idee was om er een rokje van te maken...voor haarzelf dan wel te verstaan. Maar dat was buiten Lief Polkadotje gerekend, want die werd op slag verliefd op het stofje...en wat doet een moeder dan?...een rokje maken voor haar eerstgeborene, en dat is nu af.

En fier dat ze is...zowel de mama als de dochter. En dankbaar dat dat kleine meisje is; Lief Polkadotje wil later, als ze groot is, ook graag leren naaien en zal dan, als mama P oud is, iets maken voor haar...een dekentje of een kussentje of zo. Lief toch!

Dit rokje zit werkelijk perfect en ook over de afwerking valt helemaal niet te klagen; de rits zit er redelijk blind in, de naden zijn netjes afgewerkt zoals het hoort (of tenminste zoals mama P denkt dat het hoort...leek zijnde en al) en ook het paspelbandje zit perfect. Dit paspelbandje werd tussen tailleband en rok genaaid om de stof wat te 'breken' en het wat leuk en speels te houden, een ideetje dat werd opgedaan bij een van de zomerrokjes van Vermiljoen.

En jaloers dat mama P is op haar dochter...is het stom als moeder en dochter dezelfde rok hebben?

Edit 11.10.09: Misschien moet mama P eens haar dochter uitlenen aan  Vermiljoen  om bovenstaande vraag te beantwoorden. Hm...de rok uitwisselen zal waarschijnlijk iets eenvoudiger zijn.

Pasta met rivierkreeftjes in tomatensaus

Naast werken (al zij het maar  halftijds), kinders grootbrengen, een huishouden bestieren, naaien en andere hobby's, sporten, vriendschappen onderhouden, op de hoogte blijven van wat er in de wereld gebeurt.... moet een mens elke dag opnieuw de tijd (en inspiratie) vinden om eten op tafel te zetten.

Hoe rapper het eten klaar is, hoe beter dus...'t moet natuurlijk ook te vreten zijn. Dit gerechtje is klaar in 5 minuten en wordt door de minipolkadotjes steeds met veel gejuich onthaald.

NODIG voor 2 volwassen en 3 mini's: 
500 g verse pasta (klaar op een wip), 400 g tomaten, 1 brikje room, 1 ui, 2 doosjes rivierkreeftjes

TE VOLGEN SCENARIO:

1. tomaten in stukjes snijden (mama P neemt meestal kleine trostomaatjes of kerstomaatjes)
2. een uitje fijn snijden
3. ui fruiten en daarna de tomaten erbij
4. alles laten sudderen tot er een tomatensausje overblijft
5. afkruiden met pezo en cayennepeper
   
6. room erbij en wat laten inkoken
7. op het allerlaatste gaan de rivierkreeftjes nog eens kort in de pan: om warm te krijgen en in de lekkere saus ondergedompeld te worden
8. serveren met pasta, parmeggiano en een lekker glas wijn
   
9. smakelijk!
   

Work in progress

Herinnert U zich nog die rok, waar mama P ettelijke uurtjes mee bezig is geweest, en die te klein bleek te zijn. Daar hoort U nu dus een vervolg op.

Laat het U alvast eerst duidelijk zijn dat deze rok niet dé echte rok was. Perfectionistisch als ze is, heeft mama P eerst een proefrok gemaakt. Dé rok dus, maar in een restje goedkope stof. Dit allemaal omdat het de eerste keer was dat mama P met een patroon werkte (de Zsazsa niet meegerekend) en ze eigenlijk te bang was om die mooie, dure stof te verprutsen.

Gelukkig maar. Want deze proefsessie heeft mama P geleerd:

1. dat het zeer, maar dan ook zeeeeeeerrrrrrr belangrijk is om de patronen netjes over te tekenen op de stof
2. dat het nog, maar dan ook nog, belangrijker is om overal (en netjes) evenveel naad bij te tekenen
3. dat er een goed trukske bestaat om de patroonhoekjes te merken (vraag maar eens aan Bombombilla dat ze daar een logje over schrijft) en dat dat het ineenzetten van de rok ongelooflijk vergemakkelijkt
4. dat het af en toe onvermijdbaar is om een stukje met de hand te naaien
   
5. dat je heel dicht bij de tandjes van de rits moet stikken voor een blinde rits
6. dat je dan ook weer niet te dicht bij de tandjes van de rits mag stikken, aangezien de rits dan niet meer open en dicht gaat
7. dat een ritsvoetje waarschijnlijk toch wel belangrijk is om een rits deftig in de rok te naaien
8. dat ze samen met de naaimachine een ritsvoetje geërfd heeft van de schoonmama, maar dat haar dit pas duidelijk werd nadat de rits reeds schots en scheef in de rok zat 
9. dat ge zo'n rok niet efkes op een paar uurkes in mekaar flanst
   
10. dat alleen kalmte U kan redden als het efkes allemaal niet meer gaat
11. dat de proefrok achteraf gezien toch niet te klein is en al dat gepanikeer dus voor niets nodig was 

Ondertussen is de proefrok klaar en is mama P vol goede moed begonnen aan de echte rok. Ze heeft lang getwijfeld welk stofke het zou worden; eentje van uit het 'stuk stof voor rok: 7€' rek van bij Artevelde of dit prachtige 'Rode bloempjes' stofje van bij Vermiljoen. 
De beslissing werd haar uit handen genomen toen Lief Polkadotje op slag verlief werd op de bloemetjesstof en of mama P daar please please een rokske voor haar kon uit fabriceren...zucht. Ook voor dit project werd geopteerd om eerst een proefrok te maken (die onzekerheid he). Het wordt een eenvoudig A-lijn modelletje dat U ergens rond het volgende weekend mag verwachten.

Nu zit mama P dus met 2 proefrokken en nog steeds niets om aan te doen.